‘Paardenbloemkind’

  • Paardenbloemking

Zo noemt de surrogaatmoeder de schrijfster van een van de boeken die ik deze maand redigeerde. Immers, een paardenbloem bloeit zelfs prachtig in de meest dorre grond.
Deze surrogaatmoeder werpt zich op als de ware ‘rots in de branding’ voor de auteur van het relaas, daar waar haar echte moeder het gruwelijk laat afweten. Het boek biedt ons een hartverscheurende blik van binnenuit op seksueel kindermisbruik door de verschrikte ogen van een lijdend ‘voorwerp’ zelf.

Het zijn beelden die we hooguit van buitenaf kennen, net zoals oorlogsbeelden op het avondjournaal. Maar zoals oorlog in al zijn verschrikkingen gewoon doorgaat nadat we de tv hebben uitgezet en rustig gaan slapen, zo woedt ook deze wereldwijde misstand in het geniep door voor talloze schuldeloze slachtoffertjes. In het geniep, ja, en… onstuitbaar, ook al schijnen autoriteiten in ‘beschaafde landen’ te menen dat er voldoende afschrikwekkende werking uitgaat van alleen al het ínstellen van ambtelijke lichamen die onder meer het welzijn van het kind dienen te waarborgen.

Ter verontschuldiging van hun onnozelheid kan misschien worden aangevoerd dat de in dit relaas beschreven gruwelen het voorstellingsvermogen van elk normaal mens verre te boven gaan…      

Dit vind je misschien ook leuk...